Drodzy Czytelnicy!

Trudno jest pisać o faktach przed ich powstaniem. Niestety, redakcja Wszystko dla Szkoły musi sprostać temu zadaniu. Kiedy piszemy niniejsze słowa budzi się wiosna, a kiedy Czytelnicy spoglądać będą na ten tekst - nastanie maj, a nasza ojczyzna stanie się pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej. Każdy będzie mógł naocznie przekonać się, co było pustą obietnicą, a co prawdą w wypowiedziach polityków - zwolenników i przeciwników integracji.

Z punktu widzenia zwykłego obywatela (przysłowiowego szarego człowieka) Unia może być dobrym lub złym wujkiem. Nic odkrywczego. Podobnie jak stara prawda ludowa, aby liczyć na... siebie.

Mamy kolegę ze szkolnej ławki, który nigdy nie był matematycznym orłem. Z wielu działań opanował dobrze jedno, trzeba przyznać, że dosyć oryginalne - liczyć na siebie. Tak opanowana "matematyka" przynosi mu od kilku lat niezłe zyski i to w dziedzinie, której nie naucza się w szkole. Sztuka liczenia na siebie wybitnie poprawiła u niego dar obserwacji oraz specyficznego myślenia, które wyprzedza rzeczywistość, ku której podąża nasza ekonomia.

Niestety, nie wszyscy opanowali to działanie. Jakże często nawet nie rozumiemy, że pewne obiektywne prawa fizyki obowiązują nieświadomych użytkowników. Owszem, wiemy, że istnieje przyciąganie ziemskie, ale rzadko zdajemy sobie sprawę (np. kiedy dźwigamy ciężką torbę z zakupami), że nasza siła zależy od przyspieszenia, jakie mu nadamy. Rzecz jasna zakładamy, iż masa jest stała i pamiętamy wzór:

F=m • a

Przyspieszenie jednak zależy najbardziej od... naszych chęci. Niestety żaden wzór nie precyzuje ochoty do pracy. Mimo wszystko pokusimy się o sformułowanie logicznego wniosku, że każda praca idzie dużo lżej, jeżeli jest wykonywana z ochotą. Z drugiej strony możemy darować sobie przesadne liczenie na przyspieszenie (patrz wzór), mające zwiększyć naszą siłę. Wielkie masy są zazwyczaj oporne przy nadawaniu jakiegokolwiek przyspieszenia. Historia potwierdza te fakty. Niech więc wielkie masy pozostaną w spokoju lub, jeśli to naprawdę konieczne, poruszają się ruchem jednostajnym. (Przyznacie, że niezły "Einstein" zagnieździł się w umyśle redakcji).

Każde liczenie wymaga pewnej precyzji i wyobraźni. Przykładem niech będzie liczenie w pamięci. Przypatrzcie się niektórym politykom, a ujrzycie działania na liczbach urojonych i przypisywanie sobie wyników, pod warunkiem, że składa się on z liczb nieujemnych.

Wierzcie nam oporni, że pewne rzeczy faktycznie można wyliczyć. Trzeba tylko w tych obliczeniach... liczyć na siebie. Chociaż można pomóc sobie ściągą - przekazaną nam wiedzą, zgromadzoną przez wcale nieźle liczące, zwłaszcza na siebie - minione pokolenia.

Póki co, zapraszamy do lektury i życzymy sukcesów w przedstawionej przez nas próbie integracji matematyki, historii i zdrowego rozsądku.

Marcin Paszkowski

Tomasz Szymański