Drodzy Czytelnicy!

Hurra... niestety... jak fajnie, że... znowu... buuuu... już za 10 miesięcy wakacje... (niepotrzebne skreślić) rozpoczął się nowy rok szkolny. Radość i przekleństwo. Nerwy, zmagania, niesforny Kazio w ławce pod oknem, satysfakcja, kwiaty, uśmiechnięte "dzień dobry" od absolwenta w wejściu do sklepu... Samo szkolne życie. Jego cienie i blaski.

Nie będzie to łatwy rok - nie okłamujmy się. Wystarczy banalnie wpisać słowo "edukacja" do pierwszej lepszej internetowej wyszukiwarki, by zderzyć się z rzeczywistością:

Główny Urząd Statystyczny alarmuje: z powodu biedy polskie rodziny ograniczają wydatki na edukację dzieci. Dla co trzeciej rodziny koszty ponoszone na kształcenie dzieci stanowią poważne obciążenie finansowe. W ubiegłym roku szkolnym co ósmej rodzinie zabrakło pieniędzy na zakup niezbędnych podręczników...

Nie jest to budujące. Zawartość naszej kieszeni też nie rozpieszcza. Ale mamy myśleć pozytywnie: inni wcale nie mają pracy. Może coś weselszego znajdziemy na jakimś edukacyjnym forum dyskusyjnym. Hm... specyficzny rodzaj humoru, śmieszne inaczej:

Kochani - ten egzamin to koszmar! Sama to przerabiałam. Zdałam, ale czuję wielki niesmak. Magisterke zdałam na 5, inne studia podyplomowe (a było ich 3) także ukończyłam z tą notą. Dostałam wyróżniającą ocenę pracy i... jeszcze przed zakończeniem stażu - nagrodę dyrektora. I wiecie co... pani w komisji stwierdziła, że mam zbyt grubą teczkę i to jest źle z mojej strony!!! Zatem, czy to źle, że "chce" mi się pracować z młodzieżą, że chcę się szkolić? Jeżeli dużo robisz "od zawsze", a nie tylko na czas awansu, to masz o czym pisać w teczce!!! Zatem wszystko zależy od komisji!

Uciekamy z tego forum, klikamy na jakiejś pozaedukacyjnej stronie. Jak nas widzą?

Każdy nauczyciel rozpoczyna swe życie zawodowe spodziewając się radości i satysfakcji. Zamiast tego otrzymują "życie" wypełnione konfliktami. Czują się często w tym świecie szczuci przeciwko uczniom, prowadzą z nimi swoista walkę o przetrwanie. Czują się zniechęceni, sfrustrowani i cierpią głęboko z powodu osobistego braku satysfakcji, zadowolenia z wykonywanego zawodu. Dlaczego nauczanie nie jest więc zawodem przynoszącym satysfakcję, jak tego oczekiwano? Co zatem jest przyczyną obecnego stanu rzeczy? Czy dzięki poprawie warunków pracy, otrzymaniu dodatkowych korzyści finansowych, podniesieniu płac, nauczyciele będą czuć się mniej sfrustrowani, mniej rozczarowani, bardziej skuteczni?

Nie będzie to łatwy rok... A który był łatwy? Przecież nikt nie obiecywał, że bycie nauczycielem będzie usłane różami. Ale - zdaniem Lucyny Bojarskiej, byłego rzecznika praw ucznia w Warszawie, pedagoga w Szkolnym Ośrodku Socjoterapii, szefa Ośrodka Informacji o Prawach Ucznia: To zawód lepszy niż aktorstwo. Czasem trudno wybić się z zespołu, a tutaj zawsze ma się monodram i nie trzeba się martwić, że widzowie nie przyjdą. Trzeba tylko zadbać o jedno - żeby chwyciło, żeby na koniec dostać oklaski.

I tych braw życzymy wszystkim. Owacji na stojąco, na koniec roku szkolnego.

Marcin Paszkowski

Tomasz Szymański