Cele spotkania:

• Zapoznanie z ćwiczeniami z kinezjologii edukacyjnej;
• Przybliżenie postaci P. Dennisona;
• Zachęcanie do stosowania ćwiczeń z dziećmi na zajęciach;
• Afirmacje w życiu człowieka.

Metody:

• Ćwiczeń praktycznych;
• Pokaz.

Miejsce: Sala gimnastyczna

Środki dydaktyczne:

Referat, arkusze z bloku rysunkowego, ćwiczenia z kinezjologii edukacyjnej, magnetofon, kaseta z nagraną muzyką (bądź CD), przybory do pisania.

Przebieg zajęć:

1. Krótka informacja o autorze ćwiczeń - P. Dennisonie.

   Paul Dennison, doktor filozofii, większą część zawodowego życia był pedagogiem. Jest twórcą kinezjologii edukacyjnej, prekursorem w badaniach mózgu. Przyznano mu doktorat w dziedzinie edukacji za jego badania dotyczące nauczania początkowego czytania.

   Przez 19 lat pracował na stanowisku dyrektora Centrum Nauczania w Ośrodku Leczniczym Valley, pomagając dzieciom i dorosłym w przekształcaniu ich problemów w efektywny rozwój.
    

2. Odczytanie mini-referatu na temat: "Ćwiczenia kinezjologii edukacyjnej. Rola wody".
    
3. Pokaz wybranych ćwiczeń:
   • pozycja Dennisona,
   • ruchy naprzemienne (przy muzyce)
   • sowa
   • aktywna ręka,
   • słoń,
   • punkty:
     • na myślenie
     • uziemienia
     • przestrzeni
     • równowagi
     • pozytywne
   • leniwe ósemki, alfabetyczne ósemki,
   • bateria
   • słoneczko - metafora integracyjna.

   ĆWICZENIA KINEZJOLOGII EDUKACYJNEJ. "ROLA WODY".

   Ćwiczenia z zakresu kinezjologii edukacyjnej są skierowane do uczniów mających problemy z nauką i nie tylko. Ich zadaniem jest usunięcie ukrytych w ciele blokad, które są przyczyną niepowodzeń. Można je także stosować w pracy z dziećmi zdolnymi. Proces nauczania będzie miły i przystępny, pod warunkiem, iż zostanie poprowadzony w wielu kierunkach, angażując różne zmysły. Aby lepiej zrozumieć ćwiczenia kinezjologii edukacyjnej należy pamiętać, w jaki sposób dzielimy mózg: lewa i prawa półkula mózgu - wymiar lateralizacji, pień mózgu oraz płat czołowy - wymiar koncentracji, system limbiczny wraz z korą mózgową - wymiar stabilności.

   Kinezjologia edukacyjna zalecana jest dla przyswojenia potencjalnych zdolności uczenia się. Oparta jest na trzech prostych założeniach:

   1. Nauka jest naturalną, przyjemną sferą życia.
   2. Blokady ukryte w ciele, przeszkadzają w nauce.
   3. Właściwie rozpoznane blokady (a mamy je wszyscy) mogą zostać usunięte, pod warunkiem prawidłowo poprowadzonego treningu.

   Wychowawca powinien rozpoznać zachowanie ucznia świadczące o trudnościach z kojarzeniem. Różne rzeczy oddziaływają na nas pozytywnie lub też negatywnie. Większość z nas zaakceptowała pewne ograniczenia i stresy jako nieuniknione w naszym życiu. Pozytywny, naturalny i zdrowy charakter ćwiczeń stanowi alternatywę pozwalającą na pokonywanie tych negatywnych przeżyć. Dzieci wrażliwe odsuwające się od swych rówieśników także zasługują na pomoc. Nie ma bowiem leniwych, agresywnych, złych dzieci, są tylko takie, dla których normalny tok nauczania może okazać się zbyt trudny. Przez stosowanie ćwiczeń objętych kinezjologią edukacyjną udaje się zminimalizować skutki wszelkich blokad i otworzyć umysł dla efektywniejszej pracy. Ćwiczenia ułatwiają opanowanie materiału, pomagają w podniesieniu stopnia lateralności, stabilności ruchów ciała wynikających z pracy obu półkul mózgu oraz w zdobywaniu różnych umiejętności szkolnych typu:

   • lepsza wymowa,
   • poprawa pisania,
   • większa umiejętność słuchania,
   • szybsze czytanie i lepsze rozumienie tekstu,
   • większa przyswajalność treści matematycznych,
   • lepsza obsługa komputera.

   Występują zmiany w zachowaniu, postawie typu:

   • polepszenie koordynacji lewa- prawa strona ciała,
   • poprawa oddychania i gibkości ciała,
   • wzmocnienie zmysłów wzroku, słuchu,
   • poczucie równowagi,
   • zwiększenie poziomu energii,
   • poczucie pewności siebie, bezpieczeństwa,
   • wzrost ogólnego odprężenia.

   Ćwiczenia te z powodzeniem mogą być stosowane w nauczaniu specjalnym. W ostatnich latach używane są w przypadkach zaburzeń neurotycznych, w celu zwiększenia potencjalnych zdolności wydajnego uczenia się.

   *

   Ważną rolę w życiu człowieka i w kinezjologii edukacyjnej odgrywa woda. Ciało ludzkie składa się z 2/3 części wody, tj. ok. 70%. Woda jest podstawowym składnikiem, potrzebnym dla funkcjonowania układu limfatycznego - odżywia komórki i usuwa toksyny z organizmu.

   Prawidłowo odżywione, z odpowiednią ilością wody, nasze ciało będzie bardziej zrelaksowane. Dr Dennison zauważył, iż ludzie pijący dużą ilość wody w ciągu pracy, wydają się być bardziej raźni, mniej zmęczeni.

   Obliczanie ilości wody w zależności od wagi ciała.

   Liczba szklanek wody = waga ciała (kg) : 11
    

4. Afirmacje
   1. Oczyszczanie

      Wyzwalam się od wszystkiego, co jest mi niepotrzebne (aspekt fizyczny i uczuciowy). Poddaję się biegowi życia. Z radością uwalniam się od minionego i otwieram przestrzeń dla zmian. Cenię swoje zasoby i wykorzystuję je w odpowiedni sposób. Czuje się nasycony(a) i płynę w strumieniu życia.

      Siadam, nogi zgięte, miedzy stopami zostawiam miejsce, kładę dłonie po obydwu stronach pępka, oddycham brzuchem. Robię wdech, następnie nachylając się do przodu i naciskając lekko brzuch rękami, robię głośny wydech, prostując się robię wdech.
       

   2. Zadowolenie i satysfakcja

      Jestem zadowolony i szczęśliwy. Jestem spokojny i bezpieczny. Jestem pełen energii życiowej.

      Płynnie wykonuję leniwe ósemki w pionie.
       

   3. Otwartość na zmiany

      Jestem otwarty na zmiany, sięgam po nie. Działam we własnym interesie. Witam zmiany w moim życiu, które dają mi pełen rozwój i korzyść.

      Pozycja siedząca. Raz jedną, raz drugą rękę wyciągam do góry, jakbym chciał(a) zerwać jabłko, chwycić je i przyciągnąć do siebie.
       

   4. Łagodność i zaangażowanie

      Całą duszą angażuję się w życie osobiste, kocham życie. Nowe doświadczenia sprawiają mi radość Łączę się ze swoim życiem. Kocham żyć i rozkoszować się odkryciami życia.

      Pozycja leżąca na brzuchu. Ręce zgięte w łokciach opieram o podłogę tworząc trójkąt. Złączone dłonie leżą na podłodze kciukiem kciukiem palcem wskazującym tworząc trójkąt. Po lewej stronie głowy wyobrażam sobie piramidkę. Nosem obwodzimy tę piramidkę. Dołączamy " huśtanie" nogami unoszonymi około 30% w górę.
       

5. Rysowanie na kartce

   Oburącz.

   Leniwej ósemki- wykonanie ciekawej postaci np. motyla, ludzika.

   Wpisanie swojego imienia w leniwa ósemkę.

Renata Majewska
Pińczów

Autorka jest nauczycielką nauczania zintegrowanego w Szkole Podstawowej nr 1 w Pińczowie. Ukończyła kurs I i II stopnia uprawniający do prowadzenia zajęć metodą Dennisona.

Literatura:

1. Nikodemska Hanna: Afirmacje.
2. Hannaford Carla: Zmyślne ruchy, które doskonalą umysł : [podstawy kinezjologii edukacyjnej]. Warszawa: Medyk, 1998.
3. O’Connor Joseph, Seymour John: Wprowadzenie do programowania neurolingwistycznego. Warszawa: "Zysk i S-ka", 2000.