Drodzy Czytelnicy!

W myśl zmian wprowadzonych przez reformę systemu szkolnictwa w Polsce, orientacja i poradnictwo zawodowe powinno być integralną częścią procesu wychowania w szkołach. Jednym z najważniejszych zadań współczesnej szkoły jest zapewnienie uczniom warunków do wielostronnego rozwoju osobowości. Rozwój ten przybiera szczególne znaczenie w okresie dorastania, kiedy młodzież musi dokonać wielu ważnych dla siebie wyborów, m.in. wyboru drogi przyszłego kształcenia, wyboru zawodu, oraz przyszłej pracy. Uczeń w szkole powinien otrzymać wsparcie ze strony wychowawcy, nauczycieli i... biblioteki (sic!). Ich zadaniem jest doradzenie wszystkim zainteresowanym, w jaki sposób poruszać się po współczesnym rynku pracy - gdzie jej szukać, jak robić to efektywnie, jak się do tego przygotować. Doradztwo to bynajmniej nie jest skierowane do tych, którzy rozpoczynają aktywność stricte zawodową, ale do młodzieży, która nie zakończyła jeszcze swej edukacji, a chciałaby się (i powinna) dowiedzieć jakie są możliwości dalszego kształcenia, i jaki będzie to miało wpływ na ich dalszą życiową drogę.

Młodzież oraz rodzice powinni mieć możliwość porad i spotkań indywidualnych, otrzymać informacje o stronach internetowych, gdzie można szukać pracy, informacje o wolontariacie, o organizacji warsztatów (np. warsztatów komunikacji i asertywności, dotyczących rozmowy kwalifikacyjnej i autoprezentacji, motywacji i planowania, dokumentów aplikacyjnych i metod szukania pracy oraz poruszania się na rynku pracy...). Tak być powinno (tak to wygląda w szkołach za naszą zachodnią granicą), a jak jest w rzeczywistości?

Nasz konkurs "Kim będzie mój uczeń, gdy dorośnie?" obnażył ów realizm. Znalazła się garstka odważnych, która nadesłała swoje propozycje. Do naszej skrytki nadeszła zaś liczna korespondencja podważająca ideę takiej tematyki konkursu. Po co? Wystarczy zaprosić kogoś z poradni psychologiczno-pedagogicznej, zaprowadzić młodzież na targi edukacyjne... I tak po szkole nie znajdą pracy, jest przecież bezrobocie. Lepiej niech uczą się języków obcych, to przynajmniej wyjadą...

A przecież w szkole mówi się o asertywności, o komunikacji... Molierowski Mieszczanin szlachcicem także nie wiedział, że całe życie mówił prozą!

W numerze drukujemy nadesłane na konkurs wyróżnione przez nas propozycje pań: Joanny Smolińskiej-Kramarz, Małgorzaty Solarz i Bernadety Szot. Autorkom szczerze gratulujemy. Wraz z numerami autorskimi Wszystko dla Szkoły prześlemy nagrody książkowe.

Wszystkim Czytelnikom składamy życzenia dobrych, pogodnych, spokojnych i radosnych, pełnych pokoju Świąt Wielkanocnych.

Marcin Paszkowski

Tomasz Szymański