Pater noster, qui es incaelis: sanctificétur nomen tuum; advéniatregnumtuum; fiat volúntastua, sicutincaelo, et interra. Panem nostrumcotidiánum da nobishodie; et dimíttenobisdébitanostra, sicut et nos dimíttimusdebitóribusnostris; et ne nos indúcasintentatiónem; sedlíbera nos a malo.

Amen.

Drodzy Czytelnicy!

Zamierzaliśmy napisać niniejszy wstęp o Hansie Chrystianie Andersenie - bo 2005 rok ogłoszono rokiem duńskiego autora baśni... Ale drugiego kwietnia świat nagle odmienił swoje oblicze.

Odszedł Ten, który 26 lat temu powitał nas słowami "Nie lękajcie się"; odszedł człowiek, którego nauki stanowiły drogowskaz dla milionów ludzi, a nam - Polakom - umożliwiły odzyskanie niepodległości i godności narodowej.

Zostawił nam tysiące przemówień, setki listów, czternaście encyklik, wiersze, poematy, artykuły i rozprawy filozoficzne, prace naukowe. Dodajmy jeszcze telewizyjne relacje z ponad stu zagranicznych podróży apostolskich, gesty, spojrzenia, uśmiech... Imponujący dorobek Wielkiego Wychowawcy.

Wedle pedagogii Człowieka z Wadowic wychowanie należy rozpatrywać w kategoriach twórczości. W wychowaniu chodzi o to, aby człowiek stawał się coraz bardziej człowiekiem - o to, aby bardziej "był", a nie tylko więcej "miał" - aby więc poprzez wszystko, co "ma", co "posiada", umiał bardziej i pełniej być człowiekiem, to znaczy, by również umiał bardziej "być" nie tylko z "drugimi", ale także i "dla drugich". Tak rozumiane wychowanie ma podstawowe znaczenie dla kształcenia stosunków międzyludzkich i społecznych.

Był wierny swoim słowom o wychowaniu. Stał się za naszych czasów, w ciągu swego pontyfikatu, autentycznym świadkiem Chrystusa wśród ludzi, stał się nauczycielem i wychowawcą w duchu całej prawdy o człowieku. Ucząc zaś i pasterzując, starał się na podobieństwo Jezusa i Jego Matki służyć ludziom i narodowi, których dobry Bóg postawił na drodze jego posłannictwa. Jako nieustraszony rzecznik godności człowieka oraz jego nienaruszalnych praw w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym i narodowym, stał się zmarły Papież szczególnym przykładem żywej miłości Ojczyzny. Zapewne zostanie policzony jako jeden z największych mężów nie tylko w jej dziejach.

Popatrzmy na dorobek Europy ostatnich kilku pokoleń... Co wnieśli do światowego dziedzictwa nasi geograficzni sąsiedzi... Ociekające krwią ludzką rewolucja i dwie wojny światowe... A my daliśmy światu Jana Pawła II. Z polskiej ziemi zrodził się jeden z najwspanialszych ludzi, który zmienił świat i ludzkie serca. I spójrzmy na tę refleksję poprzez pryzmat zdania rozsyłanego przez młodzież w formie sms: To śmieszne, jak prostym jest dla ludzi wyrzucić Boga, a potem dziwić się, dlaczego świat zmierza do piekła.

To śmieszne, jak prostym jest... zbudować pomnik dla Papieża. Nasi czytelnicy też mogą! Nie ze spiżu czy kamienia. Wystarczy postępować wedle zasady, którą głosił Jan Paweł II: Miejcie odwagę żyć dla miłości.

Abba Ojcze!

Marcin Paszkowski

Tomasz Szymański